Navigatie menu
Sint-Jozefbeeld, Stramproy

Sint-Jozefbeeld, Stramproy

Devotiebeeld

  • Auteur: Jac van Melick
  • Datum geplaatst: 23 feb,2018
  • Categorie:
  • Adres: Trambaan, Stramproy

Sint-Jozefbeeld

Om de taal te leren gingen de zusters Césarienne (Louise Lebon) en Julia (Maria Bodin) in 1904 een keer per week te voet naar Weert om gratis Nederlands te leren bij de dames Vogels. Zuster Julia ging daarna studeren voor lerares in het lager onderwijs. Na haar studie kwam ze terug naar Stramproy om les te geven aan de lagere school. Zuster Césarienne nam de zorg voor de kleuters op zich en gaf naailessen aan de meisjes van de lagere school. Zuster Héloïse (Perrine Fretay), die vanaf de komst in Stramproy (1903) overste was, ging na de Eerste-Wereldoorlog terug naar haar geboorteland Frankrijk. Zuster Césarienne volgde haar op als overste. Vóór 1917 waren er voor de kinderen in Nederland uitsluitend openbare scholen en de jongens en meisjes zaten samen in de klas. De scholen voor het lager onderwijs werden gefinancierd door de staat. Na een grondwetswijziging werden het openbare en het bijzonder onderwijs op dezelfde manier bekostigd. De overheid, vaak de gemeente, bestuurde een openbaar school. Particulieren of een kerkelijke instantie vormden het bestuur van een bijzondere school. Het bijzonder onderwijs is gebaseerd op levensbeschouwelijke (godsdienstig), maatschappelijke of onderwijskundige grondslagen. Pastoor Geymans en de gemeenteraad ijverden voor een meisjesschool. Voor de bouw van de school werd naast het klooster grond gekocht van de families Moonen en Verstappen. Stals werd architect van de school die op 1 april 1922 werd geopend. De zusters verzorgden het onderwijs op de toen nog ‘openbare’ meisjesschool. Boven de ingang van de school zat een grote nis met daarin een beeld van Sint-Jozef, de patroonheilige van de school. Voor meester Stroux, hoofd van de gemengde school, was de afsplitsing van de meisjes zeer pijnlijk. Naast de meisjesschool werd in 1923 een ‘bewaarschool’ (kleuterschool) gebouwd. In 1929 werd de school voor meisjes een bijzondere school. De school bij het gemeentehuis werd de jongensschool. Na het vertrek van het Frans Stroux (*1864 – †1947), eind april 1933, hield de openbare jongensschool op te bestaan. De school werd toen ook een bijzondere school, de Sint-Willibrordus-school.

Het KJV-huis (Katholieke Jonge Vrouwen) werd in 1935 op voorspraak van pastoor Bloemen gebouwd. Het gebouw, dat in het verlengde van de kleuterschool kwam te staan, was bedoeld voor de meisjes die de school al hadden verlaten. De bouw werd gefinancierd door de parochie. In september 1948 werden enkele lokalen van het KJV-huis gebruikt ten behoeve van meisjes voor de 7de en 8ste klas, de zogenaamde huishoudschool. De school stond onder leiding van zuster Thérésia (Anna Janssen). Architect P.H. Weegels ontwierp in 1951 de nieuwe VGLO-school (VoortGezet LagerOnderwijs), die bestond uit 4 klassen. De naam van de ‘huishoudschool’ werd Lidwina-school. In 1956 gingen de kleuterschool (Maria-school) en de meisjesschool (Sint-Josef-school) naar een nieuw schoolgebouw op het terrein van het klooster. Twintig jaar later, in 1976, fuseerden alle lagere scholen in Stramproy onder een nieuwe bestuur de Stichting Katholiek Basisonderwijs Stramproy. Door de uitbreiding van Stramproy veranderde het onderwijslandschap. Er werden onder één bestuur drie nieuwe basisscholen gebouwd: Sint-Servaas (1969), Sint-Jan (1980) en Sint-Willibrordus (1976?). Na de bouw van de nieuwe Willibrordusschool, op de plek van de jongensschool (Sint-Willibrordus-school), werd de meisjesschool (Sint-Jozef-school) niet meer gebruikt. In de voormalige meisjesschool kwam in 1981 de stichting SCAS (Sociale Culturele Accommodatie). Het SCAS-gebouw werd een verenigingsgebouw. Op 26 november 1993 ging het SCAS-gebouw grotendeels in vlammen op. Het Sint-Jozefbeeld kon, mede dankzij Jac Wagemans uit de vuurzee worden gered. Het beeld belandde na de brand in de gemeenteloods en na omzwervingen was het beeld in 2002 bij Bèr Aendekerk. De restanten van het SCAS-gebouw werden gesloopt om in 2001 plaats te maken voor Kloeësterhoôf; een complex met aanleunwoningen. De bewoners van de Kloeësterhoôf waren blij met het beeld van Sint-Jozef. Het beeld werd door een van de vijf overgebleven zusters in Stramproy gerestaureerd. Sint-Jozef kreeg een plaats in Kloeësterhoôf. Zuster Amanda (moederoverste) onthulde het beeld op 14 augustus 2003. Zij was een van de laatste leraressen aan de voormalige Sint-Jozefschool (meisjesschool).

Het Sint-Jozefbeeld werd in 2006 aangeboden aan de stichting Heyerkapel. De stichting wilde dat voor het beeld een nis in een gevel van Kloeësterhoôf werd gemaakt. De vereniging van huiseigenaren zag het initiatief van de stichting echter niet zitten: “te veel heiligen bij elkaar zien de bewoners niet zitten.” Aan de uitspraak van de voorzitter Jac Wagemans werd getwijfeld, omdat in Kloeësterhoôf toen nog vijf kloosterzusters (Amanda, Dorothea, Huberta, Andrea en Francisca) woonden. De stichting Heyerkapel wees vervolgens het aanbod af, omdat het Sint-Josefbeeld in hun ogen in een openbare omgeving moest staan. Het grote beeld van Sint-Jozef staat nu in de niet vrij toegankelijke hal van Kloeësterhoôf onder een trap.

Code: WS35bP2       Tekst: ©2018-04-22   Foto: SHK (2018)